Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts
Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts
Thursday, March 4, 2010
Saturday, December 26, 2009
Saturday, December 5, 2009
ဘဝစိတ္ပ်က္ေၾကကဲြခ်ိန္မွာ ၿပံဳးပါ။ ေနာက္ဆံုးကိန္းက အတူတူပါပဲ
မူရင္းေရးသားသူ -- He Quan- Feng (何權峰) (စိတ္ပညာ)(ဘဝစိတ္ပ်က္ေၾကကဲြခ်ိန္မွာ ၿပံဳးပါ။ ေနာက္ဆံုးကိန္းက အတူတူပါပဲ)
ဘာသာျပန္သူ - ႏုိင္းႏုိင္းစေန
ေလာကႀကီးထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနသမွ်ကိစၥအားလံုးက တစ္ခုကိုရရင္ အျခားတစ္ခုကို ဆံုး႐ႈံးရတာခ်ည္းပဲ။ အခ်စ္က လူကိုေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပးသလို ဝမ္းနည္းေၾကကဲြမႈကိုလည္း ေပးတယ္။ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာျခင္းက လူကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစသလို စိတ္မခ်မ္းေျမ့မႈေတြကိုလည္း ေပးတယ္။ ေအာင္ျမင္ျခင္းက လူကိုဝမ္းသာ ဂုဏ္ယူေစသလို ႐ႈံးနိမ့္ျခင္းက လူကိုဝမ္းနည္းေစတယ္။
ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုခုကို ပိုင္ဆိုင္ရတာဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အလားတူ ဆံုး႐ံႈးသြားခဲ့ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ အဆအတိုင္း ျပန္ခံစားရလိမ့္မယ္။ ဥပမာ- ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက (၈)မွတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရင္ ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း (၈)မွတ္ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲ ျဖစ္တယ္။
လူတခ်ဳိ႕က ပစၥည္းဥစၥာကို ရယူပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ က်န္းမာေရး၊ မိသားစု သို႔မဟုတ္ အခ်စ္ေရးမွာ ဆံုး႐ႈံးသြားၾကတယ္။ လူတခ်ဳိ႕က စီးပြါးေရး၊ ေအာင္ျမင္ေရးမွာ ၃မွတ္ေလ်ာ့ခဲ့ေပမယ့္ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္မႈမွာ ၃မွတ္တိုးလာခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕အရာေတြက မတရားဘူးလို႔ထင္ရေပမယ့္ ေသခ်ာခ်င့္ခ်ိန္ၾကည့္ရင္ တရားတာေတြခ်ည္းပါပဲ။
တခ်ဳိ႕က ေငြရွိရင္ ပိုေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္လို႔ ထင္ၾကတယ္။ ဆင္းရဲသားတစ္ဦးက ေငြရာေက်ာ္ေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရႏိုင္တယ္။ အဲဒီဆင္းရဲသား သူေဌးျဖစ္ၿပီးေနာက္ တူညီတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေငြေထာင္ေသာင္းသံုးမွ ဒါမွမဟုတ္ သိန္းရာေက်ာ္သံုးမွ သူရႏိုင္ေတာ့မယ္။ အရသာျပင္းျပင္းႀကိဳက္ေလ အဲဒီပစၥည္းေတြရဲ႕အရသာက ညံ့ေလေလျဖစ္တယ္။ ေငြေၾကးမ်ားေလေလ အဲဒီေငြေတြရဲ႕တန္ဖိုးက ေသးေလေလျဖစ္တယ္။ ဗိုက္အရမ္းဆာခ်ိန္မွာ ေပါက္စီတစ္လံုးရဲ႕ အရသာက အရမ္းခ်ဳိၿမိန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပါက္စီငါးလံုးစားၿပီးေနာက္ ေပါက္စီရဲ႕ ခ်ဳိၿမိန္တဲ့အရသာကို သင္ခံစားမိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။
ေငြမ်ားေလ သူခိုးဓျမရန္ကိုေၾကာက္ေလ၊ အိမ္ႀကီးေလ ထိန္းသိမ္းလွဲက်င္းရမွာေၾကာက္ေလ၊ မ်ားမ်ားစားတဲ့လူက ဝမွာေၾကာက္တယ္။ ေကာင္းေကာင္းစားရတဲ့လူက ေသမွာေၾကာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္
ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုခုကို ပိုင္ဆိုင္ရတာဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အလားတူ ဆံုး႐ံႈးသြားခဲ့ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ အဆအတိုင္း ျပန္ခံစားရလိမ့္မယ္။ ဥပမာ- ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက (၈)မွတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရင္ ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း (၈)မွတ္ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲ ျဖစ္တယ္။
လူတခ်ဳိ႕က ပစၥည္းဥစၥာကို ရယူပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ က်န္းမာေရး၊ မိသားစု သို႔မဟုတ္ အခ်စ္ေရးမွာ ဆံုး႐ႈံးသြားၾကတယ္။ လူတခ်ဳိ႕က စီးပြါးေရး၊ ေအာင္ျမင္ေရးမွာ ၃မွတ္ေလ်ာ့ခဲ့ေပမယ့္ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္မႈမွာ ၃မွတ္တိုးလာခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕အရာေတြက မတရားဘူးလို႔ထင္ရေပမယ့္ ေသခ်ာခ်င့္ခ်ိန္ၾကည့္ရင္ တရားတာေတြခ်ည္းပါပဲ။
တခ်ဳိ႕က ေငြရွိရင္ ပိုေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္လို႔ ထင္ၾကတယ္။ ဆင္းရဲသားတစ္ဦးက ေငြရာေက်ာ္ေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရႏိုင္တယ္။ အဲဒီဆင္းရဲသား သူေဌးျဖစ္ၿပီးေနာက္ တူညီတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေငြေထာင္ေသာင္းသံုးမွ ဒါမွမဟုတ္ သိန္းရာေက်ာ္သံုးမွ သူရႏိုင္ေတာ့မယ္။ အရသာျပင္းျပင္းႀကိဳက္ေလ အဲဒီပစၥည္းေတြရဲ႕အရသာက ညံ့ေလေလျဖစ္တယ္။ ေငြေၾကးမ်ားေလေလ အဲဒီေငြေတြရဲ႕တန္ဖိုးက ေသးေလေလျဖစ္တယ္။ ဗိုက္အရမ္းဆာခ်ိန္မွာ ေပါက္စီတစ္လံုးရဲ႕ အရသာက အရမ္းခ်ဳိၿမိန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပါက္စီငါးလံုးစားၿပီးေနာက္ ေပါက္စီရဲ႕ ခ်ဳိၿမိန္တဲ့အရသာကို သင္ခံစားမိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ေငြမ်ားေလ သူခိုးဓျမရန္ကိုေၾကာက္ေလ၊ အိမ္ႀကီးေလ ထိန္းသိမ္းလွဲက်င္းရမွာေၾကာက္ေလ၊ မ်ားမ်ားစားတဲ့လူက ဝမွာေၾကာက္တယ္။ ေကာင္းေကာင္းစားရတဲ့လူက ေသမွာေၾကာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္
အခုေခတ္ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြက ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊ သစ္သီးဝလံေတြ စားၾကတယ္။ ပဲ၊ ေျပာင္း၊ဂ်ံဳေတြကို အဓိကထားစားၾကတယ္။ အဲဒီအစားအစာေတြ အားလံုးက ဆင္းရဲတုန္းက စားခဲ့တဲ့အစာ ဒါမွမဟုတ္ တိရစာၦန္ေတြကို ေကြၽးတဲ့အစာေတြ မဟုတ္ပါလား?
အားလံုးသိၿပီျဖစ္တဲ့ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္က ဒီလိုဆိုပါတယ္။ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ဟာ ၿခံစည္းရိုးထဲက စပ်စ္သီးကိုေတြ႔ေတာ့ အရမ္းစားခ်င္ခဲ့တယ္။ အပင္ထက္က စပ်စ္သီးေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈေၾကာင့္ ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ဖို႔ ဝင္ေပါက္ကိုလိုက္ရွာခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စည္းရိုးနားက ဝင္ေပါက္တစ္ခုကို သူေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဝင္ေပါက္ကေသးေနလို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ဝင္မရခဲ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေျမေခြးက ဝင္ေပါက္ေသးေသးေလးထဲ ဝင္ရဖို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ ေသးငယ္သြားေအာင္ စည္းရိုးအျပင္မွာ(၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး စပ်စ္သီးေတြကို အားရပါးရ စားသံုးခဲ့တယ္။ စားၿပီးမွ ျပည့္တင္းေနတဲ့ခႏၶာနဲ႔ ၿခံအျပင္ထြက္ဖို႔ မရမွန္းသိေတာ့ ေျမေခြးဟာ (၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးရကိန္းက အတူတူပဲလို႔ ေျပာရျခင္းျဖစ္တယ္။
ေခ်ာင္းအထက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္တစ္ေကာင္နဲ႔ ေခ်ာင္းေအာက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္က ဘာမွမျခားနားဘူး။ ရွဥ့္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ေရဘယ္ေလာက္ဆန္႔မလဲ? ေရပိုေသာက္တဲ့သူက ဗိုက္ကားၿပီး ေသရံုကလဲြလို႔ ဘာျဖစ္ႏိုင္ဦးမလဲ?
ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးကို ကုိယ္ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ့္အတြက္က တစ္ေန႔ထမင္းသံုးနပ္နဲ႔ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပါပဲ။ ကုတင္အလံုးတစ္ရာ ပိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပဲ သင္အိပ္ႏိုင္မယ္။ ဖိနပ္အရံတစ္ေထာင္ ပိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ တစ္ႀကိမ္မွာ ဖိနပ္တစ္ရံပဲ သင္စီးလို႔ရမယ္။
ဟင္းအပဲြရာေက်ာ္ကို သင္မွာႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ သင္ဘယ္ေလာက္စားႏိုင္မလဲ? အလြန္ဆံုး အစာအိမ္တစ္ခုပဲ သင္ထည့္ႏိုင္မွာ မဟုတ္လား?
တခ်ဳိ႕လူက အခ်ိန္ေစာၿပီး ရယူပိုင္ဆိုင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေနာက္က်မွ ရယူပိုင္ဆိုင္တယ္။ တခ်ဳိ႕က အခ်ိန္ေစာၿပီး လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွ ဆံုးရႈံးတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲျဖစ္တယ္။ ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေလာက္ ဆံုးရႈံးခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းရမွာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေသဆံုးခ်ိန္မွာ လူတိုင္း၊ အရာတိုင္းက တူညီသြားပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းက အရာအားလံုးကို တရားမွ်မွ် ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းမွာ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ခဲြမထားပါဘူး။ ခ်မ္းသာတဲ့လူက သက္ေတာင့္သက္သာေသရၿပီး ဆင္းရဲသူက နာက်င္ခံစားၿပီး ေသမွာမဟုတ္ပါဘူး။
လူတခ်ဳိ႕က (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ရတယ္။ သူေသဆံုးထြက္ခြါခ်ိန္မွာ (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ ဆံုးရႈံးရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ လံုးဝတရားပါတယ္။ လူတခ်ဳိ႕က (၃)မွတ္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က (၇)မွတ္ရတယ္။ (၃)မွတ္ရသူက (၃)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၇)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။ (၇)မွတ္ရသူက (၇)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၃)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။ တခ်ဳိ႕က အရင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွရတယ္။ တခ်ဳိ႕က လံုးဝမရဘူး။ အရင္ရသူက အရင္ဆံုး႐ႈံးမယ္။ ေနာက္က်ရသူက ေနာက္မွဆံုး႐ႈံးမယ္။ လံုးဝမရသူက ဆံုး႐ံႈးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဘာအၿငိဳးအေတးမွ မထားနဲ႔။ သူမွန္တယ္၊ ငါမွားတယ္၊ သူညံ့တယ္၊ ငါေတာ္တယ္နဲ႔ တြယ္ကပ္တြက္ခ်က္မေနပါနဲ႔။ လူဘဝဆိုတာကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။
အားလံုးသိၿပီျဖစ္တဲ့ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္က ဒီလိုဆိုပါတယ္။ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ဟာ ၿခံစည္းရိုးထဲက စပ်စ္သီးကိုေတြ႔ေတာ့ အရမ္းစားခ်င္ခဲ့တယ္။ အပင္ထက္က စပ်စ္သီးေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈေၾကာင့္ ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ဖို႔ ဝင္ေပါက္ကိုလိုက္ရွာခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စည္းရိုးနားက ဝင္ေပါက္တစ္ခုကို သူေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဝင္ေပါက္ကေသးေနလို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ဝင္မရခဲ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေျမေခြးက ဝင္ေပါက္ေသးေသးေလးထဲ ဝင္ရဖို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ ေသးငယ္သြားေအာင္ စည္းရိုးအျပင္မွာ(၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး စပ်စ္သီးေတြကို အားရပါးရ စားသံုးခဲ့တယ္။ စားၿပီးမွ ျပည့္တင္းေနတဲ့ခႏၶာနဲ႔ ၿခံအျပင္ထြက္ဖို႔ မရမွန္းသိေတာ့ ေျမေခြးဟာ (၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးရကိန္းက အတူတူပဲလို႔ ေျပာရျခင္းျဖစ္တယ္။ေခ်ာင္းအထက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္တစ္ေကာင္နဲ႔ ေခ်ာင္းေအာက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္က ဘာမွမျခားနားဘူး။ ရွဥ့္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ေရဘယ္ေလာက္ဆန္႔မလဲ? ေရပိုေသာက္တဲ့သူက ဗိုက္ကားၿပီး ေသရံုကလဲြလို႔ ဘာျဖစ္ႏိုင္ဦးမလဲ?
ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးကို ကုိယ္ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ့္အတြက္က တစ္ေန႔ထမင္းသံုးနပ္နဲ႔ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပါပဲ။ ကုတင္အလံုးတစ္ရာ ပိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပဲ သင္အိပ္ႏိုင္မယ္။ ဖိနပ္အရံတစ္ေထာင္ ပိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ တစ္ႀကိမ္မွာ ဖိနပ္တစ္ရံပဲ သင္စီးလို႔ရမယ္။
ဟင္းအပဲြရာေက်ာ္ကို သင္မွာႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ သင္ဘယ္ေလာက္စားႏိုင္မလဲ? အလြန္ဆံုး အစာအိမ္တစ္ခုပဲ သင္ထည့္ႏိုင္မွာ မဟုတ္လား?လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ လူဘဝဆိုတာကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။ လူ႔ေလာကထဲ ေရာက္လာသူေတြအားလံုးမွာ ဥစၥာ၊ ရာထူးေတြသာ အနိမ့္အျမင့္ဆိုၿပီး အဆင့္အတန္းခဲြထားၾကမယ္။ က်န္းမာေရးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကိုေတာ့ အနိမ့္အျမင့္ခဲြျခားလို႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ေငြရွိတဲ့လူရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ပိုရႈပ္ေထြးမယ္။ ဆင္းရဲတဲ့လူရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ပိုရိုးရွင္းမယ္။ ဒီေလာက္ေလးပဲ ကြာျခားပါတယ္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ေယာက္်ား ဒါမွမဟုတ္ မိန္းမ သံုးေလးေယာက္ပိုင္ဆိုင္သူက တစ္ေယာက္တည္းပိုင္ဆိုင္သူေလာက္ ရိုးရွင္းေပ်ာ္ရႊင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
သင္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းျခင္းက တစ္ေနရာမွာ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနလိမ့္မယ္။ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြျခင္းရဲ႕ ေနာက္မွာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ထပ္ၾကပ္မခြါလိုက္လို႔ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အရာရာတိုင္းကသူ႔ေနရာနဲ႔သူ အံဝင္ခြင္က် ဒြန္တဲြေနတယ္ဆိုတာကို သင္သတိျပဳမိလိမ့္မယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တာ ဝမ္းနည္းတာ၊ ပိုင္ဆိုင္တာ ဆံုးရႈံးတာ၊ ေကာင္းတာ ဆိုးတာ၊ တိုးတာ ေလွ်ာ့တာ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက တူညီေနပါလိမ့္မယ္။
သင္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းျခင္းက တစ္ေနရာမွာ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနလိမ့္မယ္။ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြျခင္းရဲ႕ ေနာက္မွာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ထပ္ၾကပ္မခြါလိုက္လို႔ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အရာရာတိုင္းကသူ႔ေနရာနဲ႔သူ အံဝင္ခြင္က် ဒြန္တဲြေနတယ္ဆိုတာကို သင္သတိျပဳမိလိမ့္မယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တာ ဝမ္းနည္းတာ၊ ပိုင္ဆိုင္တာ ဆံုးရႈံးတာ၊ ေကာင္းတာ ဆိုးတာ၊ တိုးတာ ေလွ်ာ့တာ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက တူညီေနပါလိမ့္မယ္။
တခ်ဳိ႕လူက အခ်ိန္ေစာၿပီး ရယူပိုင္ဆိုင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေနာက္က်မွ ရယူပိုင္ဆိုင္တယ္။ တခ်ဳိ႕က အခ်ိန္ေစာၿပီး လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွ ဆံုးရႈံးတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲျဖစ္တယ္။ ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေလာက္ ဆံုးရႈံးခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းရမွာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေသဆံုးခ်ိန္မွာ လူတိုင္း၊ အရာတိုင္းက တူညီသြားပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းက အရာအားလံုးကို တရားမွ်မွ် ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းမွာ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ခဲြမထားပါဘူး။ ခ်မ္းသာတဲ့လူက သက္ေတာင့္သက္သာေသရၿပီး ဆင္းရဲသူက နာက်င္ခံစားၿပီး ေသမွာမဟုတ္ပါဘူး။လူတခ်ဳိ႕က (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ရတယ္။ သူေသဆံုးထြက္ခြါခ်ိန္မွာ (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ ဆံုးရႈံးရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ လံုးဝတရားပါတယ္။ လူတခ်ဳိ႕က (၃)မွတ္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က (၇)မွတ္ရတယ္။ (၃)မွတ္ရသူက (၃)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၇)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။ (၇)မွတ္ရသူက (၇)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၃)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။ တခ်ဳိ႕က အရင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွရတယ္။ တခ်ဳိ႕က လံုးဝမရဘူး။ အရင္ရသူက အရင္ဆံုး႐ႈံးမယ္။ ေနာက္က်ရသူက ေနာက္မွဆံုး႐ႈံးမယ္။ လံုးဝမရသူက ဆံုး႐ံႈးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဘာအၿငိဳးအေတးမွ မထားနဲ႔။ သူမွန္တယ္၊ ငါမွားတယ္၊ သူညံ့တယ္၊ ငါေတာ္တယ္နဲ႔ တြယ္ကပ္တြက္ခ်က္မေနပါနဲ႔။ လူဘဝဆိုတာကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။
မူရင္းေရးသားသူ -- He Quan- Feng (何權峰) (စိတ္ပညာ)(微笑，當生命陷落時 總數是一樣的) (ဘဝစိတ္ပ်က္ေၾကကဲြခ်ိန္မွာ ၿပံဳးပါ။ ေနာက္ဆံုးကိန္းက အတူတူပါပဲ)
Sunday, October 25, 2009
Sunday, October 18, 2009
အဆိပ္ခြက္ကို ေမွာက္ပစ္ရဲရမယ္
(၁)
၂ဝ၁ဝ ထဲမွာ ေရြးေကာက္ပြဲကို နအဖ က ဇြတ္လုပ္ေတာ့မယ္။
အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲအေပၚကို ဘယ္လုိသေဘာထားမလဲ။
ဒီေမးခြန္းကို က်ေနာ္တုိ႔အားလံုး ေျဖၾကရလိမ့္မယ္။
တုိင္းျပည္ကုိ ခ်စ္သူ၊ လူမ်ိဳးစံု ျမန္မာျပည္သူေတြကို ခ်စ္သူ၊ မိမိရဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ မိမိရဲ႔ အနာဂတ္ကို ခ်စ္သူ ဘယ္သူမဆို ဒီေမးခြန္းကို ေျဖၾကရလိမ့္မယ္။
(၂)
ဒီရက္ပိုင္းမွာ ဒီေမးခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေျဖေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားၾကရ၊ ဖတ္ၾကရလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။
အေျဖေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ။
တခ်ိဳ႔အေျဖေတြက အစမွာ ဆင္သလုိလိုႏွင့္ ေနာက္ပိုင္းက် ကြဲသြားတာေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္။ အစပိုင္းမွာ ကြဲသလိုလိုႏွင့္ နိဂံုးခ်ဳပ္မွာ ျပန္တူသြားတာေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ ခ်ဳပ္ၾကည့္လိုက္ရင္ . . .
အေျဖက (၂)မ်ိဳးတည္းပါပဲ။
တမ်ိဳးက နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံတာ၊ ဆန္႔က်င္တာ၊ ထည့္ကို မစဥ္းစားတာ။ ဒါက အမ်ားစု။
ေနာက္တမ်ိဳးက နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲကို ႀကိဳဆိုတာ၊ လက္ခံတာ၊ ေထာက္ခံတာ။ ဒီအေျဖမ်ိဳးက ႏႈိင္းယွဥ္ခ်က္အရ အနည္းစု။
အဲဒီႀကိဳဆိုၾက၊ လက္ခံၾက၊ ေထာက္ခံၾကတဲ့ သူေတြဆုိရင္လည္း . . .
သူတို႔ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိ ဆံုးျဖတ္ရ၊ အေျဖေပးရသလဲဆုိတာကိ အက်ိဳးအေၾကာင္းေတြ ေျပာျပၾက၊ သက္ေသေတြထူၾကႏွင့္ စကားတတ္ ရင္ တတ္သလို၊ စကားေျပာေကာင္းရင္ ေကာင္းသလုိ သြယ္ကာ ဝိုက္ကာ ေျပာၾက ရွင္းျပၾကေပါ့။
က်မ္းႀကီးေပါက္မ်ားကလည္း ဟိုစကားလံုးေတြ ထုတ္သံုး၊ ဒီစကားပုိဒ္ေတြ ထုတ္သံုး၊ ဟိုဟာေတြ ဥပမာေပး၊ ဒီဟာေတြ ဥပမာေပးႏွင့္ အကိုးအကားေတြႏွင့္ ေဝေဝဆာဆာေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔ ဆံုးျဖတ္တာ၊ သူတို႔ ေရြးခ်ယ္တာဟာ တရားနည္းလမ္းက်ေၾကာင္း၊ လက္ေတြ႔ဘဝႏွင့္ အဟတ္ ညီေၾကာင္း ရွင္းၾက၊ လင္းၾကေပါ့။
၂ဝ၁ဝ ထဲမွာ ေရြးေကာက္ပြဲကို နအဖ က ဇြတ္လုပ္ေတာ့မယ္။
အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲအေပၚကို ဘယ္လုိသေဘာထားမလဲ။
ဒီေမးခြန္းကို က်ေနာ္တုိ႔အားလံုး ေျဖၾကရလိမ့္မယ္။
တုိင္းျပည္ကုိ ခ်စ္သူ၊ လူမ်ိဳးစံု ျမန္မာျပည္သူေတြကို ခ်စ္သူ၊ မိမိရဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ မိမိရဲ႔ အနာဂတ္ကို ခ်စ္သူ ဘယ္သူမဆို ဒီေမးခြန္းကို ေျဖၾကရလိမ့္မယ္။
(၂)
ဒီရက္ပိုင္းမွာ ဒီေမးခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေျဖေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားၾကရ၊ ဖတ္ၾကရလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။
အေျဖေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ။
တခ်ိဳ႔အေျဖေတြက အစမွာ ဆင္သလုိလိုႏွင့္ ေနာက္ပိုင္းက် ကြဲသြားတာေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္။ အစပိုင္းမွာ ကြဲသလိုလိုႏွင့္ နိဂံုးခ်ဳပ္မွာ ျပန္တူသြားတာေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ ခ်ဳပ္ၾကည့္လိုက္ရင္ . . .
အေျဖက (၂)မ်ိဳးတည္းပါပဲ။
တမ်ိဳးက နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံတာ၊ ဆန္႔က်င္တာ၊ ထည့္ကို မစဥ္းစားတာ။ ဒါက အမ်ားစု။
ေနာက္တမ်ိဳးက နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲကို ႀကိဳဆိုတာ၊ လက္ခံတာ၊ ေထာက္ခံတာ။ ဒီအေျဖမ်ိဳးက ႏႈိင္းယွဥ္ခ်က္အရ အနည္းစု။
အဲဒီႀကိဳဆိုၾက၊ လက္ခံၾက၊ ေထာက္ခံၾကတဲ့ သူေတြဆုိရင္လည္း . . .
သူတို႔ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိ ဆံုးျဖတ္ရ၊ အေျဖေပးရသလဲဆုိတာကိ အက်ိဳးအေၾကာင္းေတြ ေျပာျပၾက၊ သက္ေသေတြထူၾကႏွင့္ စကားတတ္ ရင္ တတ္သလို၊ စကားေျပာေကာင္းရင္ ေကာင္းသလုိ သြယ္ကာ ဝိုက္ကာ ေျပာၾက ရွင္းျပၾကေပါ့။
က်မ္းႀကီးေပါက္မ်ားကလည္း ဟိုစကားလံုးေတြ ထုတ္သံုး၊ ဒီစကားပုိဒ္ေတြ ထုတ္သံုး၊ ဟိုဟာေတြ ဥပမာေပး၊ ဒီဟာေတြ ဥပမာေပးႏွင့္ အကိုးအကားေတြႏွင့္ ေဝေဝဆာဆာေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔ ဆံုးျဖတ္တာ၊ သူတို႔ ေရြးခ်ယ္တာဟာ တရားနည္းလမ္းက်ေၾကာင္း၊ လက္ေတြ႔ဘဝႏွင့္ အဟတ္ ညီေၾကာင္း ရွင္းၾက၊ လင္းၾကေပါ့။
(၃)
ကြဲလြဲတာ တေယာက္ႏွင့္ တေယာက္မတူႏုိင္တာက သဘာဝက်ပါတယ္။
ဒါက အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ယံုၾကည္တာကို ယံုၾကည္တဲ့အတုိင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္တင္ျပၾကရင္း ရိုးရုိးသားသား ကြဲလြဲၾက တာ၊ ဒါက သဘာဝပါ။
လြတ္လပ္ေအးခ်မ္းစြာ ဒီလုိပဲ ကြဲလြဲလုိက္ၾကတာေပါ့။ ဒါကိုက ဒီမိုကေရစီရဲ႔ အႏွစ္သာရပဲေလ။
အဲဒီလို ရုိးရိုးသားသား ကြဲလြဲေနတဲ့ သူေတြကို ညႇိႏႈိင္းခ်င္ရင္၊ အကူအညီေပးခ်င္ရင္ က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားႏိုင္တာက . . .
သူရရွိထားတဲ့အခ်က္အလက္က မစံုလို႔လား။
ၾကည့္ျမင္တဲ့ ေဒါင့္ကပဲ မျပည့္မစံု ျဖစ္ၿပီး တျခမ္းပဲ့အျမင္၊ တဖက္သတ္အျမင္ ျဖစ္ေနလို႔လား။
အႀကံျပဳၾကည့္၊ ေဆြးေႏြးၾကည့္၊ ဖလွယ္ၾကည့္ ဒီလို လုပ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
ဒါလည္း တဖက္က ႀကိဳဆိုရင္ လက္ကမ္းရင္ေပါ့ေလ။
ကိုယ့္ရဲ႔ သိရွိနားလည္ထားမႈေတြကို ရိုးသားစြာပဲ ဖလွယ္တဲ့ ( လုပ္ၾကည့္တဲ့) သေဘာပါ။ လုပ္ၾကည့္သည့္တုိင္ေအာင္ ဆက္ၿပီး ကြဲလြဲၿမဲ ကြဲလြဲေနႏုိင္ပါေသးတယ္။ ဒါလည္း သူ႔အခြင့္အေရးပဲေပါ့၊ ကြဲလြဲပါေစ။
ကြဲလြဲတဲ့သူေတြထဲမွာ ေနာက္တမ်ိဳးက ဒီလို . . .
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း မယံုၾကည္ဘဲႏွင့္
မျဖစ္သင့္ မျဖစ္ထုိက္တာကလည္း ေသခ်ာေနရက္ႏွင့္
ဒါေတြကိုလည္း ခေရေစ့တြင္းက်ကို သိသိႀကီးႏွင့္
အက်ိဳးစီးပြားေလး ႏွစ္ျပား တပဲ မက္ၿပီး ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း အၿမီးျဖတ္၊ သူမ်ားကိုလည္း အၿမီးျဖတ္ဖို႔ အေဖာ္ညိႇဆိုတဲ့လူမ်ိဳး။ အဲဒီလို လူမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ ခက္ၿပီ။
က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုမွ ကူလို႔မရေတာ့ဘူး။
သူက မ်က္စိလည္ေနသူ သက္သက္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ရိုးရိုးမ်က္စိလည္ေနသူက လမ္းၫႊန္လို႔ရတယ္။
လမ္းၫႊန္တဲ့သူကိုလည္း မ်က္စိလည္ေနသူက ေက်းဇူးတင္တတ္တယ္။ (အိပ္ေပ်ာ္ေနသူ ႏႈိးလိုက္ပါ ဆုိတာမ်ိဳး)
ေစာေစာက လူမ်ိဳးေတြက် မ်က္စိလည္တာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
လူထုမ်က္ႏွာထက္ တဦးခ်င္းအက်ိဳးစီးပြား အသိမ္အဖ်င္းေလးကိုပဲ ကမာၻတည္မယ့္ စည္းစိမ္ႀကီးသဖြယ္ ေမွာက္မွား မက္ေမာၿပီး တရား တခု ထူေထာင္တာ။ လူလည္က်တာ ျဖစ္သြားၿပီ။
ဒီလိုအမ်ိဳးအစားက ဘယ္လိုမွ ကူလို႔ကုလို႔မရတဲ့ အမ်ိဳးအစား။ သူတို႔အတြက္က်ေတာ့ ေဆးက သိပ္ကိုရွားသြားၿပီ။
(၄)
ထားေတာ့။
အျမင္ေမွာက္မွားသူမ်ားေရာ
ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ အ ခ်င္ ႏံုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး လူလည္က်ေနသူမ်ားေရာ
ႀကိဳက္ရာလမ္းေရြးခ်ယ္ၾကပါ။
ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ႏွင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုယ္။
လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ၾကေတာ့။
‘ကိုယ္စိုက္တဲ့အပင္ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ရိတ္သိမ္းရလိမ့္မယ္’ဆိုတဲ့ တရားကို ခင္ဗ်ားတို႔ တခါတရံပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိရႏိုင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္း ေပးလုိက္ပါတယ္။
(၅)
ကဲ . . . ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေျပာၾကစို႔။
က်ေနာ္ကေတာ့ နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲကို လံုးဝလက္မခံႏိုင္ဘူး။
ဘာေၾကာင့္လဲ . . .
၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္းေျပာရင္ ၂ဝဝ၈ နအဖ ရဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အေၾကာင္းစေျပာမွ ျပည့္စံုမယ္။
၂ဝဝ၈ နအဖ ရဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဘယ္လုိနည္းႏွင့္မွ လက္မခံႏုိင္ဘူး။
စတင္က်င္းပပံု၊ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ေရြးခ်ယ္ပံု၊ ညီလာခံရဲ႔ ဦးတည္ခ်က္၊ ညီလာခံ က်င္းပပံုအဆင့္ဆင့္၊ အေျခခံမူ ခ်မွတ္မႈ၊ အဲဒီ အေျခခံမူေတြႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းပံုမူၾကမ္းကုိ ေရးသားပံု၊ ၿပီးေတာ့ တရားနည္းလမ္းမဲ့စြာ အတည္ျပဳခဲ့ပံု စသည္ျဖင့္ . . .
ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပံု အဆင့္ဆင့္ကိုေရာ
ဖြဲ႔စည္းပံုထဲမွာပါတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ထာဝစဥ္ တည္ၿမဲေရး အႏွစ္သာရေတြကိုပါ တစက္ကေလးမွ လက္မခံႏုိင္ဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီဖြဲ႔စည္းပံု(၂ဝဝ၈)ကို အသက္သြင္းအတည္ျပဳမယ့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဘယ္နည္းႏွင့္မွကို လက္မခံႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ အသိအမွတ္လည္း မျပဳဘူး။ ေထာက္ခံဖို႔ေနေနသာသာ ေျပာရရင္ ထည့္ေတာင္မစဥ္းစားဘူး။
(၆)
ဒါျဖင့္ ဘာလုပ္မလဲ။
ဘာလုပ္မလဲ ဆုိတဲ့ ကိစၥကို အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က စံုညီအစည္းအေဝးေခၚၿပီး ၂ဝဝ၉ ဧၿပီလ ၂၈၊ ၂၉ မွာ ကတည္းက အတိ အလင္းေျပာခဲ့ၿပီ။
သူ႔ေျပာျပခ်က္အျပည့္အစံုကို ‘ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္း’ထဲမွာ အတိအက် ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးၿပီ။
အဓိကအားျဖင့္ ဒီ (၄)ခ်က္ကို နအဖက မျဖစ္မေန လုပ္ရလိမ့္မယ္။
၁။ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလံုးကို ခြၽင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုးလႊတ္ေပးရလိမ့္မယ္။
၂။၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တနည္းနည္းႏွင့္ အသိအမွတ္ျပဳရမယ္။တနည္းအားျဖင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးရမယ္။
၃။ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးအေျဖရွာရမယ္။
၄။နအဖ ရဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ(၂ဝဝ၈)ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျပင္ဆင္ၾကရလိမ့္မယ္။
မိတ္ေဆြ . . .
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေတာင္းဆိုတာ သေဘာတူရဲ႔လား။
တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္တဲ့၊ ျပည္သူတရပ္လံုးရဲ႔ အက်ဳိးကို ေရွ႔ႈတဲ့သူ ဘယ္သူမဆုိ သေဘာတူႏုိင္တဲ့ တူၾကရမယ့္ ေတာင္းဆိုမႈေတြပါ။
လက္ရွိရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အၾကပ္အတည္းအရပ္ရပ္ကို ေျဖရွင္းမယ္ဆုိရင္ ပထမဦးဆံုး ႏွင့္ မျဖစ္မေန လုပ္ၾကရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္ (၄)ရပ္က ဒီ (၄)ခ်က္ပါပဲ။
ဒီ (၄)ခ်က္ကို လုပ္ရင္ အမွန္တကယ္ ေျဖရွင္းႏုိင္မယ္။
ဒီ (၄)ခ်က္ကို ျငင္းရင္ မေျဖရွင္းႏုိင္တဲ့အျပင္ ဒီ့ထက္ဆိုးတဲ့ၾကမၼာရိုင္းေတြႏွင့္ မုခ်တိုးရလိမ့္မယ္။
ဒါ ေဗဒင္ေဟာတာ မဟုတ္ဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ယၾတာေခ်လို႔မရဘူး၊ ယၾတာေခ်တာလိုလို၊ အင္းကြက္ကို ျပာခ်ၿပီး ေသာက္ေတာ့မွာလိုလို လုပ္ျပရံုႏွင့္ ေက်ာ္လႊားသြားႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။
မစၥတာ ဂ်င္ဝက္ကို ေျပးကပ္တာလိုလုိ
အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ေယာက္ လႊတ္ေပးလုိက္ပါၿပီဆိုၿပီး အျပဳသေဘာပဲ ေဆာင္ျပေတာ့မွာလိုလို
ဗိုလ္သိန္းစိန္ ကိုယ္တုိင္ UN ေျပးတက္ၿပီး လူရာဝင္ေၾကာင္း ေကာ္လာေထာင္ျပတာလိုလုိ US ႏွင့္ပဲ တုိးတိုးတိတ္တိတ္ ႀကိတ္ဝိုင္းေတြ လုပ္ေတာ့မွာလိုလို
ဗိုလ္ေအာင္ၾကည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေတြ႔ေပးၿပီး တခုခုပဲ အစျပဳေတာ့မွာလိုလို
ဟန္ေရးျပေနရံုႏွင့္လည္း ပြဲကၿပီးသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။
တကယ့္စိတ္ရင္းႏွင့္ လုပ္ၾကရမွာ။ ညာေနရံု ဟန္ေဆာင္ျပေနရံုႏွင့္ မရႏုိင္ဘူး။
ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႔ ျပႆနာအရပ္ရပ္ကို ေျဖရွင္းႏုိင္တဲ့ အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုး နည္းနာဟာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ေထာက္ျပထားတဲ့ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ (၄)ရပ္ကလြဲရင္ အျခားနည္းနာမရွိပါဘူး။
ဒီ (၄)ရပ္ကို စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ လုပ္မွာလား၊ မလုပ္ဘူးလား ဆုိတာ ျပည္သူတရပ္လံုးဘက္က ရပ္မွာလား၊ စစ္အုပ္စု အာဏာတည္ၿမဲ ေရး ဘက္က ရပ္မွာလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းရဲ႔ အေျဖပဲလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တယ္။
(၇)
နအဖ အေနနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကိုပဲ မ်က္ႏွာလို မ်က္ႏွာရ လုပ္လုပ္၊ ဘယ္သူ႔ပဲ ေျပးကပ္ကပ္ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အေျဖမဟုတ္ပါဘူး။
ျပည္သူလူထုရဲ႔ အက်ဳိးစီးပြားကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ မ်က္ႏွာ မမူေသးသေရြ႔၊
နအဖ က ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္းပါ ဒီ လုပ္ငန္းစဥ္ (၄)ရပ္ကို မလုပ္ေသးသေရြ႔၊
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂ဝဝ၈)ထဲက ဒီမုိကေရစီ မဆန္တဲ့ အပိုင္းေတြကို ျပန္လည္သံုးသပ္ၿပီး ျပင္ဆင္ျခင္း မလုပ္ေသးသေရြ႔၊
မေရာင္ရာဆီလူးေတြ ဘာေတြပဲ လုပ္ေနေန၊
‘နအဖရဲ႔ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို စာရင္းထဲေတာင္ မထည့္ဘူး’ဆိုတာ လူထုကို တန္ဖိုးထားသူတိုင္း၊ မိမိဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ မိမိအနာဂတ္ ကို တန္ဖိုးထားသူတိုင္းရဲ႔ သႏၷိဌာန္ျဖစ္ၾကရလိမ့္မယ္။
ၿပီးရင္ . . .
အဲဒီ သႏၷိဌာန္ကို အပီအျပင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အလုပ္ေတြ ျပင္ၾကရလိမ့္မယ္။
အဲဒီအလုပ္ေတြဟာ လြယ္ကူတဲ့ ကိစၥေတြမဟုတ္ဘူးဆိုတာ လူတိုင္းသိႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ မုခ် လုပ္ၾကရလိမ့္မယ္။
ေရၾကည္ကို ေသာက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေရတြင္းကို အခ်ိန္အခါရွိတုန္း ႀကိဳးစားၿပီး တူးၾကရလိမ့္မယ္။ ။
ဇြန္မႈိင္း
၄၊ ၁ဝ၊ ၂ဝဝ၉။
ကြဲလြဲတာ တေယာက္ႏွင့္ တေယာက္မတူႏုိင္တာက သဘာဝက်ပါတယ္။
ဒါက အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ယံုၾကည္တာကို ယံုၾကည္တဲ့အတုိင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္တင္ျပၾကရင္း ရိုးရုိးသားသား ကြဲလြဲၾက တာ၊ ဒါက သဘာဝပါ။
လြတ္လပ္ေအးခ်မ္းစြာ ဒီလုိပဲ ကြဲလြဲလုိက္ၾကတာေပါ့။ ဒါကိုက ဒီမိုကေရစီရဲ႔ အႏွစ္သာရပဲေလ။
အဲဒီလို ရုိးရိုးသားသား ကြဲလြဲေနတဲ့ သူေတြကို ညႇိႏႈိင္းခ်င္ရင္၊ အကူအညီေပးခ်င္ရင္ က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားႏိုင္တာက . . .
သူရရွိထားတဲ့အခ်က္အလက္က မစံုလို႔လား။
ၾကည့္ျမင္တဲ့ ေဒါင့္ကပဲ မျပည့္မစံု ျဖစ္ၿပီး တျခမ္းပဲ့အျမင္၊ တဖက္သတ္အျမင္ ျဖစ္ေနလို႔လား။
အႀကံျပဳၾကည့္၊ ေဆြးေႏြးၾကည့္၊ ဖလွယ္ၾကည့္ ဒီလို လုပ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
ဒါလည္း တဖက္က ႀကိဳဆိုရင္ လက္ကမ္းရင္ေပါ့ေလ။
ကိုယ့္ရဲ႔ သိရွိနားလည္ထားမႈေတြကို ရိုးသားစြာပဲ ဖလွယ္တဲ့ ( လုပ္ၾကည့္တဲ့) သေဘာပါ။ လုပ္ၾကည့္သည့္တုိင္ေအာင္ ဆက္ၿပီး ကြဲလြဲၿမဲ ကြဲလြဲေနႏုိင္ပါေသးတယ္။ ဒါလည္း သူ႔အခြင့္အေရးပဲေပါ့၊ ကြဲလြဲပါေစ။
ကြဲလြဲတဲ့သူေတြထဲမွာ ေနာက္တမ်ိဳးက ဒီလို . . .
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း မယံုၾကည္ဘဲႏွင့္
မျဖစ္သင့္ မျဖစ္ထုိက္တာကလည္း ေသခ်ာေနရက္ႏွင့္
ဒါေတြကိုလည္း ခေရေစ့တြင္းက်ကို သိသိႀကီးႏွင့္
အက်ိဳးစီးပြားေလး ႏွစ္ျပား တပဲ မက္ၿပီး ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း အၿမီးျဖတ္၊ သူမ်ားကိုလည္း အၿမီးျဖတ္ဖို႔ အေဖာ္ညိႇဆိုတဲ့လူမ်ိဳး။ အဲဒီလို လူမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ ခက္ၿပီ။
က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုမွ ကူလို႔မရေတာ့ဘူး။
သူက မ်က္စိလည္ေနသူ သက္သက္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ရိုးရိုးမ်က္စိလည္ေနသူက လမ္းၫႊန္လို႔ရတယ္။
လမ္းၫႊန္တဲ့သူကိုလည္း မ်က္စိလည္ေနသူက ေက်းဇူးတင္တတ္တယ္။ (အိပ္ေပ်ာ္ေနသူ ႏႈိးလိုက္ပါ ဆုိတာမ်ိဳး)
ေစာေစာက လူမ်ိဳးေတြက် မ်က္စိလည္တာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
လူထုမ်က္ႏွာထက္ တဦးခ်င္းအက်ိဳးစီးပြား အသိမ္အဖ်င္းေလးကိုပဲ ကမာၻတည္မယ့္ စည္းစိမ္ႀကီးသဖြယ္ ေမွာက္မွား မက္ေမာၿပီး တရား တခု ထူေထာင္တာ။ လူလည္က်တာ ျဖစ္သြားၿပီ။
ဒီလိုအမ်ိဳးအစားက ဘယ္လိုမွ ကူလို႔ကုလို႔မရတဲ့ အမ်ိဳးအစား။ သူတို႔အတြက္က်ေတာ့ ေဆးက သိပ္ကိုရွားသြားၿပီ။
(၄)
ထားေတာ့။
အျမင္ေမွာက္မွားသူမ်ားေရာ
ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ အ ခ်င္ ႏံုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး လူလည္က်ေနသူမ်ားေရာ
ႀကိဳက္ရာလမ္းေရြးခ်ယ္ၾကပါ။
ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ႏွင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုယ္။
လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ၾကေတာ့။
‘ကိုယ္စိုက္တဲ့အပင္ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ရိတ္သိမ္းရလိမ့္မယ္’ဆိုတဲ့ တရားကို ခင္ဗ်ားတို႔ တခါတရံပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိရႏိုင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္း ေပးလုိက္ပါတယ္။
(၅)
ကဲ . . . ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေျပာၾကစို႔။
က်ေနာ္ကေတာ့ နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲကို လံုးဝလက္မခံႏိုင္ဘူး။
ဘာေၾကာင့္လဲ . . .
၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္းေျပာရင္ ၂ဝဝ၈ နအဖ ရဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အေၾကာင္းစေျပာမွ ျပည့္စံုမယ္။
၂ဝဝ၈ နအဖ ရဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဘယ္လုိနည္းႏွင့္မွ လက္မခံႏုိင္ဘူး။
စတင္က်င္းပပံု၊ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ေရြးခ်ယ္ပံု၊ ညီလာခံရဲ႔ ဦးတည္ခ်က္၊ ညီလာခံ က်င္းပပံုအဆင့္ဆင့္၊ အေျခခံမူ ခ်မွတ္မႈ၊ အဲဒီ အေျခခံမူေတြႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းပံုမူၾကမ္းကုိ ေရးသားပံု၊ ၿပီးေတာ့ တရားနည္းလမ္းမဲ့စြာ အတည္ျပဳခဲ့ပံု စသည္ျဖင့္ . . .
ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပံု အဆင့္ဆင့္ကိုေရာ
ဖြဲ႔စည္းပံုထဲမွာပါတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ထာဝစဥ္ တည္ၿမဲေရး အႏွစ္သာရေတြကိုပါ တစက္ကေလးမွ လက္မခံႏုိင္ဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီဖြဲ႔စည္းပံု(၂ဝဝ၈)ကို အသက္သြင္းအတည္ျပဳမယ့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဘယ္နည္းႏွင့္မွကို လက္မခံႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ အသိအမွတ္လည္း မျပဳဘူး။ ေထာက္ခံဖို႔ေနေနသာသာ ေျပာရရင္ ထည့္ေတာင္မစဥ္းစားဘူး။
(၆)
ဒါျဖင့္ ဘာလုပ္မလဲ။
ဘာလုပ္မလဲ ဆုိတဲ့ ကိစၥကို အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က စံုညီအစည္းအေဝးေခၚၿပီး ၂ဝဝ၉ ဧၿပီလ ၂၈၊ ၂၉ မွာ ကတည္းက အတိ အလင္းေျပာခဲ့ၿပီ။
သူ႔ေျပာျပခ်က္အျပည့္အစံုကို ‘ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္း’ထဲမွာ အတိအက် ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးၿပီ။
အဓိကအားျဖင့္ ဒီ (၄)ခ်က္ကို နအဖက မျဖစ္မေန လုပ္ရလိမ့္မယ္။
၁။ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အားလံုးကို ခြၽင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုးလႊတ္ေပးရလိမ့္မယ္။
၂။၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တနည္းနည္းႏွင့္ အသိအမွတ္ျပဳရမယ္။တနည္းအားျဖင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးရမယ္။
၃။ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးအေျဖရွာရမယ္။
၄။နအဖ ရဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ(၂ဝဝ၈)ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျပင္ဆင္ၾကရလိမ့္မယ္။
မိတ္ေဆြ . . .
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေတာင္းဆိုတာ သေဘာတူရဲ႔လား။
တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္တဲ့၊ ျပည္သူတရပ္လံုးရဲ႔ အက်ဳိးကို ေရွ႔ႈတဲ့သူ ဘယ္သူမဆုိ သေဘာတူႏုိင္တဲ့ တူၾကရမယ့္ ေတာင္းဆိုမႈေတြပါ။
လက္ရွိရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အၾကပ္အတည္းအရပ္ရပ္ကို ေျဖရွင္းမယ္ဆုိရင္ ပထမဦးဆံုး ႏွင့္ မျဖစ္မေန လုပ္ၾကရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္ (၄)ရပ္က ဒီ (၄)ခ်က္ပါပဲ။
ဒီ (၄)ခ်က္ကို လုပ္ရင္ အမွန္တကယ္ ေျဖရွင္းႏုိင္မယ္။
ဒီ (၄)ခ်က္ကို ျငင္းရင္ မေျဖရွင္းႏုိင္တဲ့အျပင္ ဒီ့ထက္ဆိုးတဲ့ၾကမၼာရိုင္းေတြႏွင့္ မုခ်တိုးရလိမ့္မယ္။
ဒါ ေဗဒင္ေဟာတာ မဟုတ္ဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ယၾတာေခ်လို႔မရဘူး၊ ယၾတာေခ်တာလိုလို၊ အင္းကြက္ကို ျပာခ်ၿပီး ေသာက္ေတာ့မွာလိုလို လုပ္ျပရံုႏွင့္ ေက်ာ္လႊားသြားႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။
မစၥတာ ဂ်င္ဝက္ကို ေျပးကပ္တာလိုလုိ
အက်ဥ္းသား ၇၁၁၄ ေယာက္ လႊတ္ေပးလုိက္ပါၿပီဆိုၿပီး အျပဳသေဘာပဲ ေဆာင္ျပေတာ့မွာလိုလို
ဗိုလ္သိန္းစိန္ ကိုယ္တုိင္ UN ေျပးတက္ၿပီး လူရာဝင္ေၾကာင္း ေကာ္လာေထာင္ျပတာလိုလုိ US ႏွင့္ပဲ တုိးတိုးတိတ္တိတ္ ႀကိတ္ဝိုင္းေတြ လုပ္ေတာ့မွာလိုလို
ဗိုလ္ေအာင္ၾကည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေတြ႔ေပးၿပီး တခုခုပဲ အစျပဳေတာ့မွာလိုလို
ဟန္ေရးျပေနရံုႏွင့္လည္း ပြဲကၿပီးသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။
တကယ့္စိတ္ရင္းႏွင့္ လုပ္ၾကရမွာ။ ညာေနရံု ဟန္ေဆာင္ျပေနရံုႏွင့္ မရႏုိင္ဘူး။
ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႔ ျပႆနာအရပ္ရပ္ကို ေျဖရွင္းႏုိင္တဲ့ အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုး နည္းနာဟာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ေထာက္ျပထားတဲ့ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ (၄)ရပ္ကလြဲရင္ အျခားနည္းနာမရွိပါဘူး။
ဒီ (၄)ရပ္ကို စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ လုပ္မွာလား၊ မလုပ္ဘူးလား ဆုိတာ ျပည္သူတရပ္လံုးဘက္က ရပ္မွာလား၊ စစ္အုပ္စု အာဏာတည္ၿမဲ ေရး ဘက္က ရပ္မွာလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းရဲ႔ အေျဖပဲလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တယ္။
(၇)
နအဖ အေနနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကိုပဲ မ်က္ႏွာလို မ်က္ႏွာရ လုပ္လုပ္၊ ဘယ္သူ႔ပဲ ေျပးကပ္ကပ္ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အေျဖမဟုတ္ပါဘူး။
ျပည္သူလူထုရဲ႔ အက်ဳိးစီးပြားကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ မ်က္ႏွာ မမူေသးသေရြ႔၊
နအဖ က ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္းပါ ဒီ လုပ္ငန္းစဥ္ (၄)ရပ္ကို မလုပ္ေသးသေရြ႔၊
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂ဝဝ၈)ထဲက ဒီမုိကေရစီ မဆန္တဲ့ အပိုင္းေတြကို ျပန္လည္သံုးသပ္ၿပီး ျပင္ဆင္ျခင္း မလုပ္ေသးသေရြ႔၊
မေရာင္ရာဆီလူးေတြ ဘာေတြပဲ လုပ္ေနေန၊
‘နအဖရဲ႔ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို စာရင္းထဲေတာင္ မထည့္ဘူး’ဆိုတာ လူထုကို တန္ဖိုးထားသူတိုင္း၊ မိမိဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ မိမိအနာဂတ္ ကို တန္ဖိုးထားသူတိုင္းရဲ႔ သႏၷိဌာန္ျဖစ္ၾကရလိမ့္မယ္။
ၿပီးရင္ . . .
အဲဒီ သႏၷိဌာန္ကို အပီအျပင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အလုပ္ေတြ ျပင္ၾကရလိမ့္မယ္။
အဲဒီအလုပ္ေတြဟာ လြယ္ကူတဲ့ ကိစၥေတြမဟုတ္ဘူးဆိုတာ လူတိုင္းသိႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ မုခ် လုပ္ၾကရလိမ့္မယ္။
ေရၾကည္ကို ေသာက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေရတြင္းကို အခ်ိန္အခါရွိတုန္း ႀကိဳးစားၿပီး တူးၾကရလိမ့္မယ္။ ။
ဇြန္မႈိင္း
၄၊ ၁ဝ၊ ၂ဝဝ၉။
Friday, October 16, 2009
*အက်ဥ္းသားေဟာင္းကိုဘုိနီေအာင္*. အမွတ္တရ
*အက်ဥ္းသားေဟာင္းကိုဘုိနီေအာင္*.သူနဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔အေၾကာင္းေလးေရးမယ္လုိ႔စိတ္ကူးမိတာနဲ႔ေရး
လုိက္ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္ကိုသူေထာင္ကထြက္လာမွျမင္ဘူးပါတယ္.ဘာလမ္း(မူဆလင္)ေဆးရုံမွာပါ. သူေဆးရုံတက္ရတယ္ဆုိ႔လို႔ က်မအမ်ိဳးသားနဲ႔တူတူေရာက္ခဲ႔တာပါ. သူကိုမျမင္ဘူးေပမဲ႔ သူအတြက္ေဆးေတြ
ကိုေတာ႔ က်မအလွဴခံေပးဘူးပါတယ္.။
သူကိုေတြေတာ႔ေတာ္ေတာ္က်န္မားေရးမေကာင္းပါဘူး.စကားကိုေကာင္းေကာင္းမေျပာနူိင္ဘူး.က်မနဲ႔သူကို
မိတ္ဆက္ေပးတဲ႔က်မအမ်ိဳးသားကိုသူကၾကိုျပီးက်မနံမည္ကိုေျပာျပပါတယ္.က်မကေတာ႔သူကိုၾကည္႔ျပီးစိတ္
မေကာင္းပါဘူး.ခနေနေတာ႔သူအမၾကီးေရာက္လာပါတယ္.သူအမၾကီးနဲ႔ကေတာ႔ေထာင္ဝင္စာေတြမွာေတြ႔ေန
ၾကပါ. အဲေတာ႔မွအမနဲ႔စကားေျပာျပီးေနၾကတာေပါ႔.။
ကိုဘုိနီေအာင္ေဆးရုံကိုလဲသူရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလာၾကတယ္.လူနာလဲစကားေတြေျပာရလုိ႔
ေမာေနမွာဘဲလုိ႔ေတာင္က်မကေျပာမိပါေသးတယ္.သူရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြသူရွိလာတာကိုသူေပ်ာ္ေနပုံရပါတယ္.
ျပုံးေနတာပါဘဲ.က်မတုိ႔လဲေနာက္ေန႔ျပန္လာခ႔ဲမယ္ဆုိျပီးသူ႔ကိုနူတ္ဆက္ျပီးျပန္ခဲ႔ၾကပါတယ္.ေအာက္ေရာက္
ေတာ႔ေထာင္ထဲကသူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြထပ္လာေတြ႔ၾကပါတယ္.က်မအမ်ိဳးသားကေတာ႔ကိုဘုိနီေအာင္ကို
ေတြ႔ျပီးျပန္လာေတာ႔ မ်က္နွာမေကာင္းဘူးေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ထိခုိက္ေနပုံပါဘဲ.။
ကိုဘုိနီေအာင္ကိုၾကည္႔ရတာ(HIV)ေရာဂါကိုခံစားေနရတဲ႔လူတေယာက္လုိ႔ဘဲေနာ္လုိ႔က်မအမ်ိဳးသားကို
ေျပာျပလုိက္တယ္.က်မအမ်ိဳးသားကဟုတ္တယ္.ဆုိျပီးေတာ႔ကိုဘုိနီေအာင္အေၾကာင္းေလးေတြေျပာျပခဲ႔
ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္ကခင္ဘုိ႔ေကာင္းတယ္.ေထာင္ထဲမွာလဲ ေအးေအးေနတာ.ဘာျပသနာမွမရွိဘူး.
သူကိုအမိန္႔ခ်တာအနွစ္(၂၀).သူေနရတာကေတာ႔(၁၀)နွစ္လုိ႔ေျပာျပပါတယ္.သူ႔ပုဒ္မကေတာ႕၁၇(၁)လုိ႔
ေျပာျပခဲ႔တယ္.ေတာတြင္းဆက္သြယ္မႈေပါ႔.သူကိုစစ္ေၾကာေရးလုပ္တုံးကေတာ္ေတာ္ကိုညွင္းပန္းခံခဲ႔ရတယ္
လုိ႔လဲေျပာျပပါတယ္. ျကင္စက္ေတြနဲ႔ုတုိ႔ျပီး စစ္ေၾကာေရးမွာ စစ္ခံခ႔ဲရပါတယ္.ခနခနစစ္ပါမ်ား
ေတာ႔သူ႔ရဲ႔ အာရုံေၾကာ ေတြကမခံနူိင္ေတာ႔ဘူးေပါ႔.တေျဖးေျဖးနဲ႔ သူအေၾကာေတြက အလုပ္မလုပ္
ေတာ႔ပါဘူး.။
ေနာက္ေတာ႔သူက(တက္)တဲ႔ေရာဂါေတြျဖစ္လာတယ္.အာရုံေၾကာေဆးေတြေသာက္ရတယ္.က်မကိုယ္တုိင္
သူအတြက္ေဆးေတြကိုဆရာဝန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိကေတာင္းေပးခဲ႔ဘူးပါတယ္.ေနာက္ေတာ႔ေသာက္ေဆး
ေတြကမတုိးေတာ႔ပါဘူး.ထုိးေဆးထုိးမွသက္သာခဲ႔ပါတယ္.သူတက္ေနတဲ႔အခ်ိန္ဆုိရင္သူကိုဝိုင္းဖိရတာ လူေလးငါးေယာက္ကိုဖိရပါတယ္.ဂေယာင္ကတန္းေတြေျပာသူေျပာတဲ႔အခ်ိန္ဆုိလဲသူကို႔စစ္ ေနတုံးကသူေျဖခဲ႔တာ ေတြကိုျပန္ေျပာေလ႔ ရွိတယ္လုိ႔လဲ က်မအမ်ိဳးသားကေျပာျပပါတယ္.။
ေဆးေတြကိုခနခနအထုိးခံခဲ႔ရတဲ႔ကိုဘုိနီတေယာက္ေထာင္ထဲကထြက္လာတာနဲ႔သူနဲ႔တူတူေရာဂါပါ ပါလာခဲ႔တယ္ေလ.အဲဒီေရာဂါကေတာ႔လူတုိင္းသိပ္ကိုေၾကာက္ၾကတဲ႔(HIV)ေရာဂါပါဘဲ.စစ္အစုိးရလုပ္ရပ္
ေတြေပါ႔.ေထာင္ထဲမွာေဆးဝါးကုသခံယူဘုိ႔ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ဘုိ႔ေကာင္းပါတယ္.လူေတြကိုလူလုိ႔မဆက္ဆံ
နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ဘဝကေတာ္ေတာ္ကို ရင္နာဘုိ႔ ေကာင္းပါတယ္.။
ေနထုိင္မေကာင္း ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ မွေရာဂါတျခား ေဆးတျခားနဲ႔ ကုသခံရတာပါ.အစာအစားဆုိလဲသန္႔ရွင္း
မႈ မရွိ တကုိယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ဘုိ႔ အတြက္ေတာင္မွ ေရကိုပုံစံနဲ႔ ခ်ဳိးခုိင္းေသးတယ္.အိမ္ကေထာင္ဝင္
စာ လာရင္ ေဆးေတြကိုမွာ ေဆးထုိးအပ္ေတြကိုမွာ တခါခါၾကေတာ႔ ေပးလုိ႔ရတာေပါ႔ တခါခါၾကျပန္
ေတာ႔လဲသလာဆီေတာ႔ျပန္သိမ္းခံရတာပါဘဲ.သလာဆီတယ္ဆုိတာက(ေထာင္ပိုင္ကေနျပီးတခန္းဝင္
တခန္းထြက္စစ္ေဆးေရးလုပ္တာ)ကိုေျပာတာပါ။.
အက်ဥ္းသားေတြဘဝကေတာ႔ေတာ္ေတာ္ဆုိးရြာပါတယ္.ေကာင္းတဲ႔အခ်ိန္ဆုိတာေတာ႔ရွိခဲ႔ပါတယ္.ခနပါဘဲ.
ေနာက္ေတာ႔လဲ ဒီပုံစံျပန္ျဖစ္တာပါဘဲ.ကိုဘုိနီေအာင္ကို ဒီေရာဂါဆုိးၾကီးကို ေပးခဲ႔တာကေတာ႔အင္စိန္
ေထာင္ ၾကီးပါဘဲ.ေဆးမွဴးေတြက ေထာင္ထဲ မွာမူယစ္ေဆးဝါး မႈေတြနဲ႔ေရာက္ ေနၾကတဲ႔ လူေတြ
ကိုလဲဒီအပ္ေတြနဲ႔ေဆးထုိးသူတုိ႔ထုိးျပီးသားအပ္ေတြနဲ႔က်န္တဲ႔နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကိုလဲျပန္ထုိး
(HIV)ေရာဂါဆုိးၾကီးက တဆင္႔ျပီးတဆင္႔ကူးစက္ျပန္႔ႏွံ ေနခဲ႔တာေပါ႔၊
က်မကိုကိုဘုိနီေအာင္အေၾကာင္းေျပာျပေနတဲ႔က်မအမ်ိဳးသားလဲသူရဲ႔ခံစားခ်က္ေတြကိုေျပာျပေနခဲ႔ပါတယ္.
ေနာက္တရက္ဘာလမ္းေဆးရုံကိုက်မတုိ႔လင္မယားႏွစ္ေယာက္ေရာက္ေတာ႔ကိုဘုိနီေအာင္ေဆးရုံက
ဆင္းခြင္႔ေပးလုိက္ပါျပီး.ဆင္းရင္အကုိဘယ္မွာေနမလဲဆုိျပီးေမးေတာ႔ကိုညီ(ဗကသ)တုိ႔အိမ္မွာေနမယ္ဆုိျပီး
သူေျပာခဲ႔တယ္.ကိုညီအိမ္လိပ္စာေလးကိုယူျပီးေတာ႔စကားခနေျပာသူလဲအိမ္မွာေနရမယ္ဆုိေတာ႔ေတာ္
ေတာ္ေလးမ်က္ႏွာေတြကလန္းေနပါတယ္.က်မတုိ႔လဲ သူကိုနူတ္ဆက္ျပီးျပန္လာခဲ႔ၾကတယ္။.
သူရွိမေရာက္ျဖစ္တာတပါတ္ေလာက္ၾကာသြားပါတယ.္ေရာက္တဲ႔ေန႔မွာသူေတာ္ေတာ္ေရာဂါဆုိးေနပါျပီး သူကိုကူညီေပးတဲ႔ ကိုညီတုိ႔လင္မယားရယ္ ေနာက္မသန္းျမင္႔ေအာင္(စာေရးဆရာမ)ထြန္းထြန္းနဲ႔ဖုိးသာထူး
တုိ႔ကေဘးနားမွာပါ.ကိုဘုိနီအမၾကီးကသူကိုေရေသာက္ခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔ုတစက္တစက္နဲ႔တုိက္ေနေပးပါတယ္.
သူကုိ သတ္သတ္ အိမ္ဌားေပးမလုိ႔တုိင္ပင္ေနၾကတာပါ.သူအတြက္ အိမ္လုိက္ရွာ ေနၾကတာပါက်န္တဲ႔
သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲကူညီၾကပါတယ္။.
ေနာက္ေတာ႔က်မတုိ႔ေနတဲ႔လမ္းထဲမွာဌားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.က်မတုိ႔အိမ္နဲ႔အေပၚထပ္ေအာက္ထပ္ ပါဘဲ.တတုိက္ထဲေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး ေဘးကတုိက္မွာပါ.သူအတြက္လုိတာေတြ အိမ္ကယူေပးသူတုိ႔ေနဘုိ႔
အတြက္ ဧည္႔စာရင္းေတြ လုပ္ေပး ေနာက္ေတာ႔ (ကိုမုိးဝင္း .မဒုံ )တုိ႔လင္မယားကလဲကူညီပါတယ္.
ေက်ာက္ေျမာင္းထဲမွာ ေနခဲ႔ၾကတာပါ.။
မသန္းျမင္႔ေအာင္ကပင္တုိင္ပါဘဲကူညီေပးတာေနာက္ဖုိးသားထူးနဲ႔ထြန္းထြန္းတုိ႔လဲပင္တုိင္ပါဘဲ.က်မတုိ႔
လမ္းထဲမွာသိပ္မေနလုိက္ရပါဘူးတလေက်ာ္ေက်ာ္ ေလးမွာဘဲ.ကိုဘိုနီေအာင္ဆုံးသြားပါတယ္.
သူမေသခင္မွာေဝဒနာကိုေတာ္ေတာ္ေလးခံစားသြားရပါတယ္.သူကိုၾကည႔္ျပီးေဘးကေနသနား
လုိက္တာဘာမွမစားနူိင္ဘူး ေနာက္ေရေတာင္ မေသာက္နူိင္ပါဘူး.အသက္ထြက္တဲ႔အထိပါဘဲ.။
(၁၂.၆.၂၀၀၁)မနက္၆နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွာသူဆုံးသြားခဲ႔ပါတယ္.သူရဲ႔စ်ာပနကိုေနခ်င္ဘဲလုပ္ခဲ႔ၾကပါတယ္.
ေထာင္ထြက္နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတာ္ေတာ္လူစုံလာၾကပါတယ္.သာေကတက(လယ္ရြာ)မွာမီးသျဂုိလ္
လုိက္တယ္.ေနာက္ရက္လည္ဆြမ္းေက်ြးလုပ္ေတာ႔လဲ.ကိုညီ(ဗကသ)ရဲ႔အမ်ိဳးသမီးကကိုယ္တုိင္မုန္႔ဟင္းခါး
ခ်က္ေပးခဲ႔ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္တေယာက္ ေနာက္ဘဝ ေတြမွာဒီလုိ အျဖစ္ဆုိးမ်ိဳးနဲ႔
မၾကဳံရပါေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းရင္း......။
*အက်ဥ္းသားေဟာင္းကိုဘုိနီေအာင္*အေၾကာင္းေလးကိုအမွတ္တရေရးရင္နဲ႔ကိုဘုိနီေအာင္ကိုဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔
ေလးစားစြာျဖင္႔ဂုဏ္ျပဳလုိက္ပါတယ္..။
ျမတ္ေလးငုံ...။
လုိက္ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္ကိုသူေထာင္ကထြက္လာမွျမင္ဘူးပါတယ္.ဘာလမ္း(မူဆလင္)ေဆးရုံမွာပါ. သူေဆးရုံတက္ရတယ္ဆုိ႔လို႔ က်မအမ်ိဳးသားနဲ႔တူတူေရာက္ခဲ႔တာပါ. သူကိုမျမင္ဘူးေပမဲ႔ သူအတြက္ေဆးေတြ
ကိုေတာ႔ က်မအလွဴခံေပးဘူးပါတယ္.။
သူကိုေတြေတာ႔ေတာ္ေတာ္က်န္မားေရးမေကာင္းပါဘူး.စကားကိုေကာင္းေကာင္းမေျပာနူိင္ဘူး.က်မနဲ႔သူကို
မိတ္ဆက္ေပးတဲ႔က်မအမ်ိဳးသားကိုသူကၾကိုျပီးက်မနံမည္ကိုေျပာျပပါတယ္.က်မကေတာ႔သူကိုၾကည္႔ျပီးစိတ္
မေကာင္းပါဘူး.ခနေနေတာ႔သူအမၾကီးေရာက္လာပါတယ္.သူအမၾကီးနဲ႔ကေတာ႔ေထာင္ဝင္စာေတြမွာေတြ႔ေန
ၾကပါ. အဲေတာ႔မွအမနဲ႔စကားေျပာျပီးေနၾကတာေပါ႔.။
ကိုဘုိနီေအာင္ေဆးရုံကိုလဲသူရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလာၾကတယ္.လူနာလဲစကားေတြေျပာရလုိ႔
ေမာေနမွာဘဲလုိ႔ေတာင္က်မကေျပာမိပါေသးတယ္.သူရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြသူရွိလာတာကိုသူေပ်ာ္ေနပုံရပါတယ္.
ျပုံးေနတာပါဘဲ.က်မတုိ႔လဲေနာက္ေန႔ျပန္လာခ႔ဲမယ္ဆုိျပီးသူ႔ကိုနူတ္ဆက္ျပီးျပန္ခဲ႔ၾကပါတယ္.ေအာက္ေရာက္
ေတာ႔ေထာင္ထဲကသူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြထပ္လာေတြ႔ၾကပါတယ္.က်မအမ်ိဳးသားကေတာ႔ကိုဘုိနီေအာင္ကို
ေတြ႔ျပီးျပန္လာေတာ႔ မ်က္နွာမေကာင္းဘူးေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ထိခုိက္ေနပုံပါဘဲ.။
ကိုဘုိနီေအာင္ကိုၾကည္႔ရတာ(HIV)ေရာဂါကိုခံစားေနရတဲ႔လူတေယာက္လုိ႔ဘဲေနာ္လုိ႔က်မအမ်ိဳးသားကို
ေျပာျပလုိက္တယ္.က်မအမ်ိဳးသားကဟုတ္တယ္.ဆုိျပီးေတာ႔ကိုဘုိနီေအာင္အေၾကာင္းေလးေတြေျပာျပခဲ႔
ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္ကခင္ဘုိ႔ေကာင္းတယ္.ေထာင္ထဲမွာလဲ ေအးေအးေနတာ.ဘာျပသနာမွမရွိဘူး.
သူကိုအမိန္႔ခ်တာအနွစ္(၂၀).သူေနရတာကေတာ႔(၁၀)နွစ္လုိ႔ေျပာျပပါတယ္.သူ႔ပုဒ္မကေတာ႕၁၇(၁)လုိ႔
ေျပာျပခဲ႔တယ္.ေတာတြင္းဆက္သြယ္မႈေပါ႔.သူကိုစစ္ေၾကာေရးလုပ္တုံးကေတာ္ေတာ္ကိုညွင္းပန္းခံခဲ႔ရတယ္
လုိ႔လဲေျပာျပပါတယ္. ျကင္စက္ေတြနဲ႔ုတုိ႔ျပီး စစ္ေၾကာေရးမွာ စစ္ခံခ႔ဲရပါတယ္.ခနခနစစ္ပါမ်ား
ေတာ႔သူ႔ရဲ႔ အာရုံေၾကာ ေတြကမခံနူိင္ေတာ႔ဘူးေပါ႔.တေျဖးေျဖးနဲ႔ သူအေၾကာေတြက အလုပ္မလုပ္
ေတာ႔ပါဘူး.။
ေနာက္ေတာ႔သူက(တက္)တဲ႔ေရာဂါေတြျဖစ္လာတယ္.အာရုံေၾကာေဆးေတြေသာက္ရတယ္.က်မကိုယ္တုိင္
သူအတြက္ေဆးေတြကိုဆရာဝန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိကေတာင္းေပးခဲ႔ဘူးပါတယ္.ေနာက္ေတာ႔ေသာက္ေဆး
ေတြကမတုိးေတာ႔ပါဘူး.ထုိးေဆးထုိးမွသက္သာခဲ႔ပါတယ္.သူတက္ေနတဲ႔အခ်ိန္ဆုိရင္သူကိုဝိုင္းဖိရတာ လူေလးငါးေယာက္ကိုဖိရပါတယ္.ဂေယာင္ကတန္းေတြေျပာသူေျပာတဲ႔အခ်ိန္ဆုိလဲသူကို႔စစ္ ေနတုံးကသူေျဖခဲ႔တာ ေတြကိုျပန္ေျပာေလ႔ ရွိတယ္လုိ႔လဲ က်မအမ်ိဳးသားကေျပာျပပါတယ္.။
ေဆးေတြကိုခနခနအထုိးခံခဲ႔ရတဲ႔ကိုဘုိနီတေယာက္ေထာင္ထဲကထြက္လာတာနဲ႔သူနဲ႔တူတူေရာဂါပါ ပါလာခဲ႔တယ္ေလ.အဲဒီေရာဂါကေတာ႔လူတုိင္းသိပ္ကိုေၾကာက္ၾကတဲ႔(HIV)ေရာဂါပါဘဲ.စစ္အစုိးရလုပ္ရပ္
ေတြေပါ႔.ေထာင္ထဲမွာေဆးဝါးကုသခံယူဘုိ႔ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ဘုိ႔ေကာင္းပါတယ္.လူေတြကိုလူလုိ႔မဆက္ဆံ
နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ဘဝကေတာ္ေတာ္ကို ရင္နာဘုိ႔ ေကာင္းပါတယ္.။
ေနထုိင္မေကာင္း ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ မွေရာဂါတျခား ေဆးတျခားနဲ႔ ကုသခံရတာပါ.အစာအစားဆုိလဲသန္႔ရွင္း
မႈ မရွိ တကုိယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ဘုိ႔ အတြက္ေတာင္မွ ေရကိုပုံစံနဲ႔ ခ်ဳိးခုိင္းေသးတယ္.အိမ္ကေထာင္ဝင္
စာ လာရင္ ေဆးေတြကိုမွာ ေဆးထုိးအပ္ေတြကိုမွာ တခါခါၾကေတာ႔ ေပးလုိ႔ရတာေပါ႔ တခါခါၾကျပန္
ေတာ႔လဲသလာဆီေတာ႔ျပန္သိမ္းခံရတာပါဘဲ.သလာဆီတယ္ဆုိတာက(ေထာင္ပိုင္ကေနျပီးတခန္းဝင္
တခန္းထြက္စစ္ေဆးေရးလုပ္တာ)ကိုေျပာတာပါ။.
အက်ဥ္းသားေတြဘဝကေတာ႔ေတာ္ေတာ္ဆုိးရြာပါတယ္.ေကာင္းတဲ႔အခ်ိန္ဆုိတာေတာ႔ရွိခဲ႔ပါတယ္.ခနပါဘဲ.
ေနာက္ေတာ႔လဲ ဒီပုံစံျပန္ျဖစ္တာပါဘဲ.ကိုဘုိနီေအာင္ကို ဒီေရာဂါဆုိးၾကီးကို ေပးခဲ႔တာကေတာ႔အင္စိန္
ေထာင္ ၾကီးပါဘဲ.ေဆးမွဴးေတြက ေထာင္ထဲ မွာမူယစ္ေဆးဝါး မႈေတြနဲ႔ေရာက္ ေနၾကတဲ႔ လူေတြ
ကိုလဲဒီအပ္ေတြနဲ႔ေဆးထုိးသူတုိ႔ထုိးျပီးသားအပ္ေတြနဲ႔က်န္တဲ႔နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကိုလဲျပန္ထုိး
(HIV)ေရာဂါဆုိးၾကီးက တဆင္႔ျပီးတဆင္႔ကူးစက္ျပန္႔ႏွံ ေနခဲ႔တာေပါ႔၊
က်မကိုကိုဘုိနီေအာင္အေၾကာင္းေျပာျပေနတဲ႔က်မအမ်ိဳးသားလဲသူရဲ႔ခံစားခ်က္ေတြကိုေျပာျပေနခဲ႔ပါတယ္.
ေနာက္တရက္ဘာလမ္းေဆးရုံကိုက်မတုိ႔လင္မယားႏွစ္ေယာက္ေရာက္ေတာ႔ကိုဘုိနီေအာင္ေဆးရုံက
ဆင္းခြင္႔ေပးလုိက္ပါျပီး.ဆင္းရင္အကုိဘယ္မွာေနမလဲဆုိျပီးေမးေတာ႔ကိုညီ(ဗကသ)တုိ႔အိမ္မွာေနမယ္ဆုိျပီး
သူေျပာခဲ႔တယ္.ကိုညီအိမ္လိပ္စာေလးကိုယူျပီးေတာ႔စကားခနေျပာသူလဲအိမ္မွာေနရမယ္ဆုိေတာ႔ေတာ္
ေတာ္ေလးမ်က္ႏွာေတြကလန္းေနပါတယ္.က်မတုိ႔လဲ သူကိုနူတ္ဆက္ျပီးျပန္လာခဲ႔ၾကတယ္။.
သူရွိမေရာက္ျဖစ္တာတပါတ္ေလာက္ၾကာသြားပါတယ.္ေရာက္တဲ႔ေန႔မွာသူေတာ္ေတာ္ေရာဂါဆုိးေနပါျပီး သူကိုကူညီေပးတဲ႔ ကိုညီတုိ႔လင္မယားရယ္ ေနာက္မသန္းျမင္႔ေအာင္(စာေရးဆရာမ)ထြန္းထြန္းနဲ႔ဖုိးသာထူး
တုိ႔ကေဘးနားမွာပါ.ကိုဘုိနီအမၾကီးကသူကိုေရေသာက္ခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔ုတစက္တစက္နဲ႔တုိက္ေနေပးပါတယ္.
သူကုိ သတ္သတ္ အိမ္ဌားေပးမလုိ႔တုိင္ပင္ေနၾကတာပါ.သူအတြက္ အိမ္လုိက္ရွာ ေနၾကတာပါက်န္တဲ႔
သူငယ္ခ်င္းေတြ လဲကူညီၾကပါတယ္။.
ေနာက္ေတာ႔က်မတုိ႔ေနတဲ႔လမ္းထဲမွာဌားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.က်မတုိ႔အိမ္နဲ႔အေပၚထပ္ေအာက္ထပ္ ပါဘဲ.တတုိက္ထဲေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး ေဘးကတုိက္မွာပါ.သူအတြက္လုိတာေတြ အိမ္ကယူေပးသူတုိ႔ေနဘုိ႔
အတြက္ ဧည္႔စာရင္းေတြ လုပ္ေပး ေနာက္ေတာ႔ (ကိုမုိးဝင္း .မဒုံ )တုိ႔လင္မယားကလဲကူညီပါတယ္.
ေက်ာက္ေျမာင္းထဲမွာ ေနခဲ႔ၾကတာပါ.။
မသန္းျမင္႔ေအာင္ကပင္တုိင္ပါဘဲကူညီေပးတာေနာက္ဖုိးသားထူးနဲ႔ထြန္းထြန္းတုိ႔လဲပင္တုိင္ပါဘဲ.က်မတုိ႔
လမ္းထဲမွာသိပ္မေနလုိက္ရပါဘူးတလေက်ာ္ေက်ာ္ ေလးမွာဘဲ.ကိုဘိုနီေအာင္ဆုံးသြားပါတယ္.
သူမေသခင္မွာေဝဒနာကိုေတာ္ေတာ္ေလးခံစားသြားရပါတယ္.သူကိုၾကည႔္ျပီးေဘးကေနသနား
လုိက္တာဘာမွမစားနူိင္ဘူး ေနာက္ေရေတာင္ မေသာက္နူိင္ပါဘူး.အသက္ထြက္တဲ႔အထိပါဘဲ.။
(၁၂.၆.၂၀၀၁)မနက္၆နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွာသူဆုံးသြားခဲ႔ပါတယ္.သူရဲ႔စ်ာပနကိုေနခ်င္ဘဲလုပ္ခဲ႔ၾကပါတယ္.
ေထာင္ထြက္နူိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတာ္ေတာ္လူစုံလာၾကပါတယ္.သာေကတက(လယ္ရြာ)မွာမီးသျဂုိလ္
လုိက္တယ္.ေနာက္ရက္လည္ဆြမ္းေက်ြးလုပ္ေတာ႔လဲ.ကိုညီ(ဗကသ)ရဲ႔အမ်ိဳးသမီးကကိုယ္တုိင္မုန္႔ဟင္းခါး
ခ်က္ေပးခဲ႔ပါတယ္.ကိုဘုိနီေအာင္တေယာက္ ေနာက္ဘဝ ေတြမွာဒီလုိ အျဖစ္ဆုိးမ်ိဳးနဲ႔
မၾကဳံရပါေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းရင္း......။
*အက်ဥ္းသားေဟာင္းကိုဘုိနီေအာင္*အေၾကာင္းေလးကိုအမွတ္တရေရးရင္နဲ႔ကိုဘုိနီေအာင္ကိုဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔
ေလးစားစြာျဖင္႔ဂုဏ္ျပဳလုိက္ပါတယ္..။
မွ်ေဝခံစားနူိင္ပါေစ.
ျမတ္ေလးငုံ...။
Thursday, October 15, 2009
သမာသမတ္ ေရးသားေသာ ေဆာင္းပါး ႏွစ္ပုဒ္
လူသတ္သမား ပညာမဲ့လူမိုက္ ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္၊
စစ္အာဏာရွင္လက္ထက္ ႏိုင္ငံေရး အစစ္၊ ႏိုင္ငံေရးအတု - ေဆာင္းပါးႏွစ္ပုဒ္
သမာသမတ္ ေဆာင္းပါး ႏွစ္ပုဒ္
Subscribe to:
Posts (Atom)
